Wędkarstwo muchowe dla początkujących

Mało kto zdaje sobie sprawę, że wędkarstwo muchowe liczy sobie niewiele więcej niż 100 lat. Technika połowów szczególnie rozpowszechniona jest na południu kraju, a jej korzenie sięgają początków naszej ery i biorą się z terenów północno zachodniej Anglii (Szkocja i Walia). Metoda łowienia na muchę, doskonale sprawdza się w górskich potokach i rzekach ale nie tylko. Obecny postęp techniczny pozwolił na produkcję wspaniałych węglowych wędzisk, czy też super linek, nie wspominając już o haczykach ostrzonych laserowo. To są tylko elementy zestawu pozwalające na łatwiejsze łowienie i bardziej masowy dostęp do sprzętu dla ludzi łowiących ryby na sztuczną muszkę. Dla początkującego wędkarza, który chciałby spróbować tej bardzo emocjonującej metody, wystarczy sprzęt mało znanych firm, lecz jego różnorodność może przyprawić o ból głowy.

Na początek najlepiej zakupić sprzęt używany od kolegi, lub po prostu pożyczyć od niego na pierwsze lekcje i wybrać się z nim nad wodę. Każdy wędkarz muchowy ma swoje ulubione wędki i jedną lub kilka starszych zalegających w szafie, które przydałoby się odkurzyć. Uniwersalnym zestawem do nauki będą: wędka nr 5 lub 6 długości 1m 75cm (9 stóp) o akcji średnio szybkiej, sznur DT5 lub 6 z kołowrotkiem o tej samej numeracji.

Do tego będziemy potrzebowali przypon i kilka rodzajów muszek w różnych kolorach. Muszki proponuje na początek kupić w sklepie, a gdy już załapiecie bakcyla można pomyśleć o własnoręcznym kręceniu. Jest to większa inwestycja w sprzęt i potrzebne materiały do ręcznej produkcji własnych muszek. Jeszcze paręnaście lat temu, muszkarstwo kojarzyło nam się z połowem pstrągów, lipieni. Dziś przy zastosowaniu nowych rozwiązań, możemy łowić szczupaki czy bolenie. Najważniejszą zasadą wędkarstwa muchowego, jest poznanie jadłospisu ryb, które chcemy łowić. Rybie należy podsuwać to pod nos, na czym akurat żeruje.

Wędkarstwo muchowe

Dość często się mawia, by uprawiać dobrze wędkarstwo muchowe, potrzebny nam jest nauczyciel. Czy tak jest naprawdę?. Myślę, że nie do końca. Sam zaczynałem z muszkarstwem w wieku 20 lat i uczyłem się na swoich błędach. Wszak obecność osoby, która nam pokaże swoje tajniki muszkarstwa, dużo nam pomoże. Wiadomo że wędkarstwo karpiowe opiera się na silnych wędkach, spinning na dobrych kołowrotkach, a muszkarstwo na dobrych sznurach. Sznur jaki miałem na początku to DT5F. DT oznaczenie kształtu linki, dwustronnie zbieżna. 5 to liczba określająca wagę linki. F, litera oznaczająca stopień tonięcia linki.

Kształty linek

Level L-ma jednakowy przekrój i jest w sumie najtańsza.
Double Taper DT-dwustronnie zbieżna, ma z obu stron zwężające się końcówki, co pozwala na precyzyjne rzuty i prawidłową prezentację najmniejszych nawet much, nie da się jednak wykonać przy jej pomocy bardzo dalekich rzutów
Weight Forward Taper WF-jednostronnie przeciążona, pierwsze 9 m linki jest dwustronnie koniczne, reszta zaś to cienki, równomierny cylinder; sznur WF pozwala podać muszkę dalej.

Typ linek.

Bass Bulk Taper BBT – o odcinku zbieżnym dwustronnie krótszym niż 9 m, przeznaczona do jeszcze dłuższych rzutów
Shooting Taper ST – bardzo krótka, 30-stopowa, którą grubszym końcem przywiązuje się bezpośrednio do muchowego podkładu dobrej klasy; służy do bardzo dalekich rzutów.

Stopień zatapialności

F – to floating, czyli linka pływająca,
S – to sinking, czyli sznur tonący.
I – intermediate, czyli sznur pośredni – ani pływający, ani tonący.

Rozróżnia się 3 metody muszkarstwa

na suchą muszkę – gdy przynęta prowadzona jest na powierzchni
na mokrą muszkę – kiedy jest zatopiona
na nimfę – gdy przypomina tę fazę owadziego przeobrażenia i prowadzona jest głęboko.