Piskorz

Ryba piskorz (Misgurnus fossilis)

Kozowate – piskorzowate (Cobitidae)
Woda: strumień, rzeka, ujście, jezioro, staw

Typowa ryba przydenna
Słynie jako „meterorolog”
Świetnie nadaje się do akwarium

Uwagi: Gatunek prawnie chroniony – całkowity zakaz połowu.

Budowa zewnętrzna
Ciało walcowate. prawie okrągłe, bocznie cienione jedynie w tylnej części. Skóra pokryta gęstym luzem. Wski. cztery na szczęce dolnej. Przedni otwór nosowy rurkowaty. Brak ocznego kolca. Łuski bardzo małe. Niepełna linia boczna. Płetwa grzbietowa z 8-9, a odbytowa z 7-8 promieniami. Płetwa ogonowa zaokrąglona. Grzbiet ciemnobrązowy. Boki jaśniejsze, skórzastego koloru, z szeroką, biegnącą pośrodku czarnobrązową, długą wstęgą, oraz powyżej i poniżej z równoległymi, węższymi ciemnymi paskami. Strona brzuszna jasna. Długość 20-25 cm, maksymalnie 30 cm. Mają podłużne walcowate ciało spłaszczone w tylnej części. Wokół otworu gębowego 10 wąsów – 4 na górze pyszczka i 2 po bokach ust oraz 4 na dole pyszczka. Ubarwienie brązowe lub ciemno brązowe z marmurkowatymi plamkami i jasnymi lekko żółtawymi paskami wzdłuż ciała. Piskorz choć jest rybą żerującą w nocy i trudno jest złowić go na wędkę, to zdarza się, że potrafi czasem zaatakować przynętę w dzień i weźmie na czerwonego robaka. Wyłowionego przypadkowo piskorza, należy delikatnie odczepić z haczyka i bez wyrządzania szkody jak najszybciej wypuścić do wody

Występowanie
Płytkie, stojące wody o mulistym podłożu (torfowiska, rowy, stawy, małe jeziorka). Od północnej Francji przez Europę Środkową, dorzecze Dunaju, aż po dorzecze Wołgi.

Tryb życia
Denna ryba przebywająca w ciągu dnia w ukryciu, ożywiająca się dopiero z nastaniem ciemności. Spadek ciśnienia atmosferycznego (zmianę pogody) piskorz sygnalizuje podpływając ku powierzchni wody i chwytając powietrze atmosferyczne; stąd otrzymał przydomek „ryba-barometr”. Oprócz normalnego oddychania skrzelowego posiada zdolność oddychania jelitowego. Przy niedoborach tlenu w wodzie połyka powietrze atmosferyczne i przepycha je przez jelito. W jego śluzówce rozwinięta jest bogata sieć naczyń krwionośnych, którymi pobierany jest z powietrza tlen i wydalany z organizmu dwutlenek węgla. Zużyte powietrze wydalane jest otworem odbytowym. Tarło – kwiecień do czerwca. Okres inkubacji jaj 8-10 dni. Wylęgające się larwy mają nitkowate, zewnętrzne skrzela.

Tarło odbywa na płyciznach od początku maja do końca czerwca. Samica piskorza składa od 5000 do 30 000 jajeczek ikry, które przykleja do roślin. Młode larwy mają umieszczone na głowie nitkowate skrzela zewnętrzne,które zanikają po kilku dniach, w momencie kiedy narybek zaczyna samodzielnie żerować

Odżywianie
Małe zwierzęta denne.

Ciekawostki
Inne, czasami całkowicie zapomniane nazwy piskorza to… węgor, piskor, jun oraz wiun.

Rada akwarystyczna
Piskorz idealnie nadaje się do akwarium zimnowodnego: nie wymaga zbyt dużo miejsca, znosi niską jakość wody i potrafi przetrwać okresowy wzrost jej temperatury. W zbiorniku powinno być miękkie dno z licznymi korzeniami i roślinami. Piskorza można karmić żywymi lub mrożonymi larwami komarów, dżdżownicami i rurecznikami. Suchego pokarmu zwykle nie pobiera.